Διορθώνοντας έκθεση
α) Είναι έγκλημα -που γίνεται δυστυχώς συνέχεια από ανεύθυνους διορθωτές- να βαθμολογείς, χωρίς να εξετάζεις αναλυτικά το περιεχόμενο, την έκφραση και τη δομή.
β) Αν υπολογίσεις στο περιεχόμενο ότι υπάρχουν δύο ζητούμενα και κατανείμεις ισοβαρώς τις 20 μονάδες του περιεχομένου, τότε η απόκλιση από τη δίκαιη βαθμολόγηση μειώνεται, αν δεν εξαφανίζεται.
Αν όμως διαβάζεις την έκθεση και κοιτάζοντας τα φώτα λες: 14 ή 18, τότε το έγκλημα έχει ήδη διαπραχτεί.
γ) Στη βαθμολόγηση της έκφρασης παραβλέπουμε πλέον τα περιορισμένα λάθη στη χρήση του τονισμού (εννοώ την τάση του ατονικού) καθώς και την κατάχρηση του ευφωνικού -ν στο τέλος των άρθρων.
δ) Στα ορθογραφικά έχουμε ως κανόνα για κάθε τέσσερα σοβαρά λάθη να αφαιρούμε ένα μόριο από τα 12 της έκφρασης. Αν γίνουμε πιο αυστηροί, όπως ήμουν εγώ παλιότερα, τότε μπορεί η έκφραση που βαθμολογείται με 12 να στοιχίσει στο μαθητή 16 ή 20 μόρια. Η άποψη αυτή δεν είναι αυθαίρετη προσωπική άποψη, αλλά είναι προϊόν των σεμιναρίων για τη βαθμολόγηση της έκθεσης στην περιφέρειά μου.
ε) Στον έλεγχο της δομής δίνουμε μεγάλη βαρύτητα στην ύπαρξη δομημένων παραγράφων με ίση περίπου ανάπτυξη σε αριθμό σειρών. Επίσης στην άριστη σύνδεση μεταξύ των παραγράφων.
στ) Όσον αφορά το επικοινωνιακό πλαίσιο, η απουσία τίτλου από το κείμενο που απαιτεί τίτλο σημαίνει απώλεια δύο μορίων. Το ίδιο και η απουσία αφόρμησης από τον πρόλογο ή επιφώνησης από τον επίλογο.
ζ) Η εικόνα δεν πρέπει να οδηγεί σε απώλεια μορίων, αν δεν έχει πολλά σοβαρά προβλήματα ακατανόητου γραφικού χαρακτήρα ή πολλών διαγραφών.
Αυτά ως βασικές οδηγίες για τη διόρθωση.
ΥΓ. Προς μαθητές: Αν ο καθηγητής σας απαιτήσει να απομνημονεύσετε σελίδες ή κατεβατά για την έκθεση, μη διστάσετε να τον βρίσετε, πριν του γυρίσετε την πλάτη λέγοντάς του να διαβάσει το Ν. 1566/1985 και ιδίως το άρθρο 6, που αναφέρεται στους σκοπούς του λυκείου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου